Co to jest Z-Wave
Zdalne sterowanie stało się codziennością - coraz częściej korzystamy z niego nie tylko do obsługi rolet czy ogrzewania, ale także do oświetlenia. Żarówki smart, taśmy LED czy nawet całe systemy szynoprzewodów można dziś konfigurować i kontrolować według własnych potrzeb. Do wyboru mamy różne technologie komunikacji - omówiliśmy już Bluetooth, Zigbee i DALI, wyjaśniliśmy sobie czym jest mesh, a teraz czas przyjrzeć się bliżej kolejnej popularnej opcji, czyli Z-Wave.
Jakie są technologie zdalnego sterowania
System DALI to przykład sterowania przewodowego, w którym sygnał do lamp przesyłany jest za pomocą dodatkowych żył w kablu. Rozwiązanie to ma kilka dużych zalet: jest bardzo stabilne, praktycznie odporne na zakłócenia, działa bez opóźnień i nie wymaga łączności z siecią Wi-Fi czy bramką radiową. Często jest stosowane w szynoprzewodach magnetycznych lub szynoprzewodach 3-fazowych. W dużych domach, biurowcach czy obiektach przemysłowych takie przewodowe sterowanie sprawdza się znakomicie - raz zamontowane, pracuje latami bez ryzyka utraty zasięgu.
Coraz częściej jednak w domach i mieszkaniach stosuje się sterowanie radiowe, czyli bezprzewodowe. Należą do niego takie technologie jak Bluetooth, Zigbee, Wi-Fi czy właśnie Z-Wave. Ich największą przewagą jest łatwy montaż - nie trzeba prowadzić dodatkowych przewodów, wystarczy odpowiednia żarówka, lampa lub moduł. Dzięki temu można szybko rozbudować system oświetlenia lub inne urządzenia, a całość sterować z poziomu aplikacji w telefonie, pilota czy asystenta głosowego.
Każda z tych technologii działa na innej częstotliwości radiowej:
- Bluetooth – 2,4 GHz
- Zigbee – 2,4 GHz (czasem także 868 MHz w Europie, ale rzadziej)
- Wi-Fi – najczęściej 2,4 GHz i 5 GHz
- Z-Wave – 868,4 MHz w Europie (908,4 MHz w USA)
Dzięki temu systemy różnią się zasięgiem i odpornością na zakłócenia - np. Bluetooth i Zigbee są idealne do mniejszych mieszkań, Wi-Fi świetnie nadaje się tam, gdzie już mamy router, a Z-Wave wyróżnia się dużym zasięgiem i bardzo dobrą stabilnością sygnału dzięki pracy w niższym paśmie.
Skąd się wzięło Z-Wave
Z-Wave powstało w 2001 roku w Danii, w firmie Zen-Sys, którą założyli pracownicy z doświadczeniem w branży półprzewodników. Ich celem było stworzenie energooszczędnego i prostego w obsłudze standardu komunikacji bezprzewodowej przeznaczonego specjalnie do inteligentnych domów.
Pierwsze urządzenia działające w technologii Z-Wave trafiły na rynek już w 2003 roku, a kilka lat później (w 2005) powstało Z-Wave Alliance - organizacja skupiająca producentów elektroniki, która czuwa nad rozwojem standardu i dba o kompatybilność między urządzeniami różnych marek.
Od tamtej pory Z-Wave stało się jedną z najważniejszych technologii Smart Home na świecie - szczególnie popularną w Stanach Zjednoczonych i Europie, gdzie cenione jest za stabilność, duży zasięg i niezawodność w zastosowaniach domowych.
Dla porównania tak wyglądają lata wprowadzenia innych technologii.
- DALI – opracowany pod koniec lat 90., oficjalnie jako standard IEC 60929 od 2000 roku.
- Bluetooth – pierwsza wersja specyfikacji opublikowana w 1999 roku, pierwsze urządzenia trafiły na rynek w 2000 roku.
- Wi-Fi – technologia IEEE 802.11 opracowana w latach 90., a pod nazwą Wi-Fi dostępna komercyjnie od 1997 roku.
- Zigbee – rozwijany od początku XXI wieku, oficjalna specyfikacja i pierwsze urządzenia pojawiły się w 2004 roku.
Z-Wave w Polsce
W Polsce zetkniemy się z Z-Wave w firmie Fibaro, specjalizującej się w systemach inteligentnego domu. W ofercie ma m.in. czujniki ruchu, sterowniki oświetlenia, gniazdka smart czy moduły do rolet. Cały ekosystem Fibaro działa w oparciu o technologię Z-Wave, dzięki czemu urządzenia mogą współpracować nie tylko ze sobą, ale także z innymi produktami zgodnymi z tym standardem.
W Internecie można znaleźć także szeroką gamę urządzeń opartych o Z-Wave - dostępne są żarówki, włączniki, piloty czy nawet całe centrale zarządzania. Trzeba jednak podkreślić, że nie są one tak powszechne jak produkty korzystające z innych systemów, takich jak Zigbee, Wi-Fi czy Bluetooth.
Jak sterować urządzeniem przez Z-Wave
Żeby sterować urządzeniami działającymi w technologii Z-Wave, potrzebna jest bramka (hub), która pełni rolę „tłumacza” między siecią Z-Wave a np. aplikacją w telefonie czy systemem Smart Home działającym po Wi-Fi lub Ethernet.
Jak to działa w praktyce:
- urządzenia (np. żarówki, przełączniki, czujniki) komunikują się między sobą i z bramką po Z-Wave (868 MHz w Europie),
- bramka zbiera te informacje i udostępnia je dalej przez Wi-Fi lub LAN, tak aby użytkownik mógł sterować systemem z aplikacji, przez Internet albo przez asystenta głosowego,
- przykłady takich central to np. Fibaro Home Center, Aeotec Z-Stick, Vera Edge, Hubitat Elevation.
Czy warto zaczynać od Z-Wave
Jeśli dopiero zaczynamy przygodę ze Smart Home i wybieramy sterowanie bezprzewodowe, zdecydowanie łatwiej wystartować z technologiami takimi jak Wi-Fi, Zigbee czy Bluetooth. Powód jest prosty - te systemy mają dziś znacznie szerszą ofertę urządzeń: od żarówek i taśm LED, przez gniazdka i przełączniki, aż po czujniki czy kamery. Dzięki temu można zbudować cały ekosystem w oparciu o produkty łatwo dostępne i często tańsze niż rozwiązania Z-Wave.
Wskazówka dla Ciebie. Już teraz zacznij oglądać nasz niezrównany kanał na YouTube. Znajdziesz tam mnóstwo ciekawych poradników, filmy z prezentacją produktów i dobre rady w aranżacji wnętrz. Dzięki temu zakupy oświetlenia przeprowadzisz łatwo i dokonasz dobrego wyboru.


Kategorie bloga
Kanał YouTube
