Blog - strona 3

Rytm dobowy to naturalny, około 24-godzinny cykl regulujący funkcjonowanie organizmu: sen i czuwanie, poziom energii, temperaturę ciała, trawienie czy wydzielanie hormonów. To wewnętrzny zegar biologiczny, który działa nieprzerwanie i pomaga utrzymać harmonię między ciałem a otoczeniem. Najważniejszym jego regulatorem jest światło. W tym wpisie wyjaśnimy jak wykorzystanie naturalnego światła dziennego, świadome stosowanie oświetlenia sztucznego oraz unikanie niekorzystnych bodźców świetlnych po zmroku poprawia jakości snu, koncentracji, nastroju i ogólnego funkcjonowania w ciągu dnia.

Ostatnio sporo mówiłem o świetle - o tym, jak wpływa na nasz komfort, zdrowie i samopoczucie. Poruszałem temat nurtu Human Centric Lighting w kontekście lamp Chors, pisałem też o zjawisku migotania światła, czyli flickeringu, któremu poświęciliśmy nawet osobny film.

To wszystko skłoniło mnie do małej zmiany w pracy - wymieniłem monitory na modele z technologią eliminującą migotanie, z automatyczną regulacją jasności i filtrem światła niebieskiego. Dlaczego? Bo właśnie niebieskie światło to ten cichy, ale bardzo realny czynnik, który potrafi pogorszyć koncentrację, zmęczyć wzrok i zaburzyć sen. W tym wpisie przyjrzymy się więc bliżej temu zjawisku - czym dokładnie jest niebieskie światło, skąd się bierze i jak możemy się przed nim skutecznie chronić, zarówno w pracy, jak i w domu.

Lampy i żarówki LED mają dziś całą gamę parametrów, które opisują ich działanie. Większość z nich jest dobrze znana - jak moc, barwa światła czy strumień świetlny. Nieco mniej osób zwraca uwagę na takie wskaźniki jak współczynnik oddawania barw (CRI), a już prawie nikt nie wie, czym są parametry takie jak SDCM, współczynnik migotania czy właśnie SVM. A to właśnie one decydują o tym, czy światło, które nas otacza, jest naprawdę komfortowe i wpisuje się w nurt Human Centric Lighting, o którym sporo ostatnio pisaliśmy w odniesieniu do lamp Chors i nie tylko. W tym wpisie wyjaśnimy, co oznacza skrót SVM i dlaczego warto na niego zwracać uwagę przy wyborze lamp LED.

W jednym z wcześniejszych wpisów pojawił się temat efektu flickera – czyli zjawiska migotania światła, które potrafi być obecne nawet wtedy, gdy lampa wydaje się świecić całkowicie stabilnie. To subtelne pulsowanie, niewidoczne gołym okiem, można jednak z łatwością dostrzec, kierując kamerę telefonu na źródło światła. Na ekranie pojawiają się wtedy charakterystyczne paski lub fale.

Dziś przyjrzymy się bliżej temu, dlaczego kamera potrafi zarejestrować coś, czego ludzkie oko zupełnie nie zauważa. Choć wydaje się to zagadką, w rzeczywistości wszystko sprowadza się do tego, jak zupełnie inaczej pracują oba te „czujniki” - matryca aparatu i siatkówka oka.

Zdarza się, że po zmroku kolory w otoczeniu zaczynają żyć własnym życiem. Zieleń liści wydaje się głębsza, chłodniejsza, bardziej nasycona, podczas gdy czerwienie i żółcie gasną, jakby traciły pewność siebie. Ten subtelny, ale zauważalny efekt nie jest złudzeniem ani zasługą oświetlenia ulicznego. To biologia w czystej postaci - rezultat działania ludzkiego oka, które po prostu inaczej widzi świat, gdy słońce zaczyna chować się za horyzontem.

Za to zjawisko odpowiada efekt Purkinjego - mało znany, choć niezwykle ciekawy mechanizm, który zdradza, jak bardzo wzrok zależy od światła. Wbrew pozorom nie chodzi tu o magię wieczoru, lecz o to, że w półmroku rząd przejmują inne komórki siatkówki niż w dzień. Dzięki temu można zrozumieć, dlaczego kolory potrafią zmieniać swój charakter w zależności od pory dnia – i jak wpływa to na projektowanie oświetlenia, fotografię czy odbiór wnętrz.