Blog - strona 2

W tym artykule, opierając się na moim własnym rachunku za prąd, pokażę ile naprawdę kosztuje świecenie jednej żarówki przez miesiąc. Porównam tańsze LED-y z droższymi modelami o wyższej skuteczności świetlnej i policzę, po jakim czasie dopłata do lepszej żarówki zaczyna się zwracać.

Sprawdzę również, ile kosztuje oświetlenie mieszkania o powierzchni 50 m2 oraz jak na tym tle wypadają dawne żarówki wolframowe, które zostały zastąpione technologią LED - i czy ta zmiana faktycznie była opłacalna.

Przy okazji wyjaśnię najważniejsze pojęcia z faktury za prąd: czym jest kilowatogodzina, ile wynosi jej cena „na papierze”, a ile realnie płacimy po doliczeniu wszystkich opłat.

Słowo horticulture ma bardzo klasyczne, łacińskie korzenie. Pochodzi z połączenia dwóch wyrazów: hortus - ogród i cultura - uprawa, pielęgnacja, kultywowanie. Dosłownie horticultura oznaczała więc „uprawę ogrodu”. Hortus w łacinie odnosił się do ogrodu warzywnego lub przydomowego ogrodu użytkowego, a nie do parku ozdobnego w dzisiejszym rozumieniu. Cultura natomiast pochodzi od czasownika colere - uprawiać, pielęgnować, dbać, ale też czcić. Z tego samego źródła wywodzi się słowo kultura. Zatem dioda horticulture to specjalny typ diody LED zaprojektowanej do doświetlania roślin.

Zjawisko adaptacji wzroku to naturalny proces fizjologiczny, dzięki któremu ludzkie oczy potrafią funkcjonować w bardzo szerokim zakresie warunków oświetleniowych - od jasnego światła dziennego po niemal całkowitą ciemność. Bez adaptacji widzenie byłoby możliwe tylko w wąskim przedziale jasności. Przystosowywanie wzroku polega na stopniowym dostosowywaniu czułości oka do ilości światła docierającego do siatkówki.

Zjawisko to ma ogromne znaczenie w architekturze i projektowaniu oświetlenia. Zbyt duże kontrasty jasności, nagłe zmiany natężenia światła czy źle rozmieszczone, punktowe źródła np. na szynoprzewodach, mogą przeciążać wzrok i powodować zmęczenie, olśnienie lub powidoki. Dlatego dobrze zaprojektowane oświetlenie uwzględnia płynne przejścia, światło pośrednie i możliwość regulacji jasności.

Jeszcze kilka lat temu rozwiązania typu smart home kojarzyły się głównie z gadżetami dla entuzjastów technologii. Dziś stają się standardem, który realnie wpływa na komfort codziennego życia. Widać to szczególnie w oświetleniu - coraz popularniejsze są szynoprzewody magnetyczne, często wyposażone w sterowanie DALI lub Zigbee, które pozwalają zarządzać światłem w sposób elastyczny i dopasowany do użytkownika.

Ale inteligentny dom to nie tylko lampy. W jednym systemie mogą współpracować rolety, kamery, bramy garażowe, alarmy czy właśnie czujniki ruchu i zmierzchu. Gdy czujnik wykryje określony stan - na przykład ruch po zapadnięciu zmroku - informacja trafia dalej, a system automatycznie wykonuje zaprogramowaną akcję. Może włączyć światło na podjeździe, rozsunąć rolety, uruchomić kamerę lub otworzyć bramę garażową. Wszystko dzieje się bez naciskania przycisków i bez zastanawiania się „czy już jest wystarczająco ciemno”.

W dzisiejszym wpisie przyjrzymy się bliżej temu, jak działają czujniki ruchu i zmierzchu, na jakiej zasadzie „podejmują decyzje” i dlaczego są jednym z tych elementów, które sprawiają, że światło naprawdę zaczyna myśleć za nas.

Zjawisko powidoku wynika z tego, w jaki sposób działa nasz wzrok i jak oczy reagują na intensywne bodźce świetlne. Układ wzrokowy nie jest kamerą, która w jednej chwili rejestruje obraz i natychmiast go „wyłącza”. To złożony system biologiczny, który potrzebuje czasu, aby przystosować się do zmian jasności i barwy światła. Kiedy patrzymy na bardzo jasne źródło światła, receptory w siatkówce oka zostają silnie pobudzone. Przez krótką chwilę po odwróceniu wzroku nie wracają one od razu do stanu równowagi. W efekcie mózg nadal otrzymuje sygnały, mimo że bodziec świetlny już zniknął. To właśnie ten „opóźniony ślad” widzenia objawia się jako powidok.